Dış Kaynaklı Proje Süreçleri Yönetim Sistemi
Leblebicioğlu kurtuluş İ. (Yürütücü), Kılıç K. , Ulu B. , Durmaz yılmaz Ö., Yılmaz S.
Diş implantlarının sağladığı avantajlar diş hekimliği uygulamalarında devrim yaratmış ve dünya çapında, birçok hastanın hayat kalitesini geliştirip iyileştirmeye devam etmiştir. Dental implantların piyasaya çıktığı ilk günlerin aksine artık günümüzde implant tedavisi hem hastalar hem de hekimler için diş eksikliklerinde kullanılan normal bir prosedür haline gelmiştir. Tüm bunların yanı sıra implantların piyasaya tanıtılmasından ve klinik pratikte kullanılmaya başlamasından bu yana 50 yıldan fazla süre geçtiği için üst yapı veya implantlardaki komplikasyonlar ve periimplantitis gibi çeşitli implant problemleri de raporlanmıştır. Biyomekanik ve teknik komplikasyonların değerlendirilmesinde, implant destekli kronlarda en yaygın rapor edilen komplikasyonun abutment vida gevşemesi olduğu bulunmuştur. Vida gevşemesi hem mekanik hem de biyolojik sorunlara yol açabilir. Mekanik sorunlar arasında protezin yerinden oynaması nedeniyle işlev kaybı, çok üyeli protezlerde diğer vidaların gevşemesi, vida veya implant bileşeninin kırılması, restorasyon kaybı ve implantın çıkarılması yer almaktadır. Biyolojik sorunlar ise ağrı, fistül oluşumu, yumuşak doku enfeksiyonları, peri-implant doku iltihabı, implant çevresindeki kemik dokusunun kaybı ve osseointegrasyonun kaybını kapsamaktadır. Vida gevşemesi, uygun antirotasyon özellikler ve doğru tork değerleri ile torklama yapıldığında azaltılabilir. Yetersiz sıkma momenti, mekanik aşırı yüklenme, vida ayarı ve vida malzemesi ile tasarım uyumsuzluğu gibi çok sayıda faktör vida gevşemesine sebep olabilir. İmplant diş hekimliğinde tork uygulamak için çeşitli yöntemler mevcuttur. Bunlar arasında elle sıkma, mekanik tork sınırlayıcı cihazlar ve son yıllarda diş hekimliği pazarına giren elektronik tork cihazları bulunmaktadır. Mevcut bilimsel kanıtlar, implant abutmentlarının veya abutment destekli restorasyonların yerleştirilmesi sırasında bir tork sınırlayıcı cihazın kullanılmasını önermektedir. Ancak bazı diş hekimleri hala son abutment vidasının sıkılması sırasında elle sıkmayı tercih etmektedir. Elle sıkma yöntemi tutarsız olabilir ve bu da protez vidalarının yetersiz torklanmasına yol açabilir; her ve bu durum teknik komplikasyonlara neden olabilir.
Klinisyenler için günlük kullanımda yeterli doğrulukta tork uygulayacak, açılı implant ve abutmentlarda torklama yaparken okuma hatasına sebebiyet vermeyecek, tork uygularken kullanımı mekanik tork aletleri kadar kolay olacak, hekimin belirlediği tork derecesine ulaştığında hekime uyarı verecek ve torklamayı durduracak, dijital göstergeye sahip uygulanan her değeri anlık gösterebilecek, uç kısmı steril edilebilecek ve piyasada bulunan pek çok markayla kullanılabilecek baş kısmına sahip intraoral dijital bir torkmetreye ihtiyaç vardır. Önerilen projeyle birlikte yapılması planlanan dijital ağız içi torkmetre ile birlikte bu özelliklerin hepsi sağlanmış olacaktır. İmplant vidasına gerekli torkun etkin ve ölçülebilir bir şekilde verilmesinin ardından vida gevşemesi ya da aşırı tork verilmesinden kaynaklanan tüm mekanik komplikasyonların önüne geçilebilecek ve komplikasyonlar sonrasında hem hasta hem de hekimin yaşayacağı maddi zararın ve zaman kaybının önüne geçilmiş olacaktır.